Auteur: Site-editor Publicatietijd: 14-05-2026 Herkomst: Locatie
Het openen van oesters, ook bekend als het pellen, is een handmatige taak waarbij werknemers worden blootgesteld aan scherpe oesterschelpen en puntige pluimessen. Het letselpercentage onder oesterschillers is hoger dan bij veel andere banen in de verwerking van zeevruchten. Chainmail-oesterhandschoenen zijn speciaal ontworpen om de hand te beschermen die de oester vasthoudt, terwijl de andere hand het mes bedient. Dit artikel bevat specificaties, prestatiegegevens en selectiecriteria voor oesterhandschoenen van maliënkolders die worden gebruikt in restaurants voor de verwerking van zeevruchten en aquacultuuractiviteiten.
Hebei Linchuan Safety Protective Equipment Co., LTD produceert oesterhandschoenen van maliënkolven die voldoen aan de internationale veiligheidsnormen voor snij- en lekbestendigheid. Deze gids is bedoeld voor managers van visverwerkingsfabrieken, supervisors van restaurantkeukens en inkoopprofessionals.
Een oesterhandschoen van maliënkolder is een handbedekking gemaakt van in elkaar grijpende metalen ringen die de drager beschermen tegen snijwonden en lekke banden tijdens het pellen van de oesters. De handschoen wordt meestal aan de niet-dominante hand gedragen, die de oester tegen een pluisblok of bank houdt. De dominante hand houdt het pellende mes vast en wordt meestal beschermd door een ander type snijbestendige handschoen of blijft zonder handschoenen voor controle over het mes.
De maliënkolderconstructie maakt gebruik van hetzelfde vier-op-één Europese weefsel als in industriële snijhandschoenen. Elke metalen ring gaat door vier aangrenzende ringen, waardoor een flexibel gaas ontstaat dat zich aan de hand aanpast. Wanneer een mes of een scherpe rand van de schaal in contact komt met de handschoen, verdelen de in elkaar grijpende ringen de kracht over meerdere ringen. Het mes kan niet door de metalen ringen zelf dringen en de afstand tussen de ringen is klein genoeg om te voorkomen dat de punt van het mes tussen de ringen door gaat.
Chainmail-oesterhandschoenen verschillen van maliënkolder-snijhandschoenen voor algemeen gebruik door verschillende ontwerpkenmerken. Oyster-handschoenen hebben vaak een versterkt duimzadel, het gebied tussen duim en wijsvinger. Dit gebied krijgt de hoogste druk tijdens het pellen, omdat het mesblad vaak in contact komt met dit deel van de handschoen. Sommige oesterhandschoenmodellen hebben ook een getextureerd handpalmoppervlak voor het vastgrijpen van natte oesterschelpen.
Inzicht in de letselpatronen bij het pellen van oesters verklaart waarom maliënhandschoenen voor deze taak zijn gespecificeerd. Volgens gegevens over letsels op de werkplek lopen werknemers in de visverwerkende industrie jaarlijks ongeveer twaalf verwondingen op per tienduizend voltijdse werknemers. Oesterschelpen hebben binnen deze categorie een hoger tarief.
De typische verwonding bij het pellen van oesters betreft de niet-dominante hand. Het schilmes glijdt van het oesterscharnier en beweegt naar de hand die de oester vasthoudt. Snijwonden aan de handpalm, duim en wijsvinger zijn verantwoordelijk voor meer dan zeventig procent van de verwondingen. Steekwonden van de mespunt die de hand binnendringen, zijn het op een na meest voorkomende type letsel.
Naast mesverwondingen veroorzaken oesterschelpen zelf snijwonden aan de handen. De randen van oesterschelpen zijn scherp en onregelmatig. Werknemers die rauwe oesters zonder bescherming hanteren, lopen tijdens het positioneren en schoonmaken snijwonden op aan de vingers en handpalm vanaf de randen van de schelp. Uit een onderzoek onder oesterverwerkingsfaciliteiten bleek dat schelpgerelateerde snijwonden verantwoordelijk waren voor ongeveer vijfentwintig procent van alle handletsel onder werknemers die geen beschermende handschoenen droegen.
De materiaalkeuze voor oesterhandschoenen voor maliën verschilt van maliënhandschoenen voor algemene voedselverwerking, omdat het pellen van oesters naast snijgevaar ook gevaar voor lekrijden met zich meebrengt. De belangrijkste materiaalspecificaties zijn het legeringstype, de draaddiameter en de interne diameter van de ring.
Roestvrij staal 304 is het standaardmateriaal voor oesterhandschoenen van maliënkolder. De legering bevat 18 tot 20 procent chroom en 8 tot 10,5 procent nikkel. Deze samenstelling biedt corrosiebestendigheid tegen zout water, oestervloeistof en reinigingschemicaliën die worden gebruikt bij de verwerking van zeevruchten.
De treksterkte van 304 roestvrij staaldraad die in oesterhandschoenen wordt gebruikt, varieert van 515 tot 620 megapascal, afhankelijk van de temperatuur. De draad wordt tijdens de productie koudgetrokken om de vereiste mechanische eigenschappen te bereiken. Een ring van roestvrij staal 304 met een draaddiameter van 0,45 millimeter heeft een individuele breeksterkte van ongeveer 55 tot 65 kilogram.
Sommige maliënoesterhandschoenen zijn vervaardigd uit roestvrij staal 316, dat 16 tot 18 procent chroom, 10 tot 14 procent nikkel en 2 tot 3 procent molybdeen bevat. De toevoeging van molybdeen verbetert de weerstand tegen putcorrosie in omgevingen met een hoog chloridegehalte, zoals zoutwater- en pekeloplossingen.
Faciliteiten die oesters verwerken in grote zoutwatertanks of die gechloreerde ontsmettingsmiddelen gebruiken, profiteren van 316 roestvrijstalen handschoenen. De levensduur van 316-handschoenen in deze omgevingen is ongeveer dertig tot veertig procent langer dan die van 304-handschoenen. De materiaalkosten van 316 zijn vijftien tot twintig procent hoger dan die van 304.
Oesterhandschoenen van maliënkolven vereisen specifieke draad- en ringafmetingen om lekbestendigheid tegen mespunten te bieden. Een typisch schilmes heeft een lemmetdikte van 1,5 tot 2,5 millimeter en een punthoek van twintig tot dertig graden. Om te voorkomen dat de mespunt in de ruimte tussen de ringen terechtkomt, moet de binnendiameter van de ring kleiner zijn dan de breedte van de mespunt.
Oyster-handschoenen met een interne ringdiameter van 4 millimeter of minder bieden voldoende lekbestendigheid tegen standaard schilmessen. Handschoenen met interne ringen van 5 millimeter zorgen ervoor dat een smalle mespunt tussen de ringen kan passeren. De draaddiameter voor oesterhandschoenen is doorgaans 0,4 tot 0,5 millimeter. Dunnere draad van 0,35 millimeter zorgt voor meer flexibiliteit, maar vermindert de snijweerstand en ringsterkte.
Chainmail oesterhandschoenen zijn getest volgens dezelfde internationale normen als industriële snijbestendige handschoenen. De relevante normen zijn EN 388 in Europa en ANSI/ISEA 105 in Noord-Amerika.
EN 388 maakt gebruik van de TDM-testmethode waarbij een roterend cirkelblad onder een vaste belasting over het handschoenmateriaal beweegt. Het resultaat wordt uitgedrukt als een snij-indexgetal ten opzichte van standaard katoenen stof. Snijniveaus variëren van 0 tot 5.
Een oesterhandschoen van maliënkolder gemaakt met 0,45 millimeter 304 roestvrij staaldraad en een interne ringdiameter van 4 millimeter voldoet aan EN 388 snijniveau 4 of 5. De snijindex voor deze handschoenen varieert doorgaans van 18 tot 25. Ter vergelijking: EN 388 snijniveau 5 vereist een snijindex van 20 of hoger. Dezelfde handschoen die werd getest terwijl het mes in de tegenovergestelde richting beweegt, produceert een snijindex van 22 tot 28 vanwege de anisotrope aard van het maliënkolderweefsel.
ANSI/ISEA 105 maakt gebruik van de Coup-testmethode, waarbij een recht mes met toenemende kracht over het materiaal beweegt totdat er doorsnijding optreedt. Snijniveaus variëren van A1 tot en met A9.
Oesterhandschoenen van maliënkolder met draad van 0,45 millimeter en interne ringen van 4 millimeter bereiken doorgaans ANSI-snijniveaus A6 of A7. Een ANSI A6-handschoen is bestand tegen 2200 tot 2999 gram snijkracht. Een ANSI A7-handschoen is bestand tegen 3000 tot 3999 gram. De snijweerstand van maliënhandschoenen neemt niet af bij wassen of bij gebruik, in tegenstelling tot op stof gebaseerde snijbestendige handschoenen.
Lekweerstand is een kritische prestatieparameter voor oesterhandschoenen, omdat het gevaar scherpe mespunten omvat. EN 388 omvat lektesten met een stalen stylus met een gespecificeerde diameter. De test meet de kracht die nodig is om de stylus door het materiaal te duwen.
Chainmail oesterhandschoenen behalen EN 388 lekniveau 4, wat de maximale beoordeling is. De prikkracht die nodig is om door een maliënhandschoen van 0,45 millimeter draad met ringen van 4 millimeter te dringen, varieert van 80 tot 110 Newton. Op stof gebaseerde snijbestendige handschoenen met een gelijkwaardig snijniveau bereiken doorgaans lekniveau 2 of 3 met lekkrachten van 30 tot 60 Newton.
De lekbestendigheid van maliënhandschoenen is afhankelijk van de ringafstand. Een handschoen met binnenringen van 4 millimeter heeft een minder open oppervlak dan een handschoen met ringen van 5 of 6 millimeter. De kans dat een mespunt door een ringopening van 4 millimeter gaat, is klein omdat de punt precies naar de opening gericht moet zijn. In de praktijk betekent de flexibiliteit van de handschoen dat de ringen voortdurend van positie veranderen, waardoor de kans op een directe lekke band verder wordt verkleind.
Bij het pellen van oesters worden verschillende soorten beschermende handschoenen gebruikt. Het begrijpen van de prestatieverschillen helpt bij het selecteren van het juiste product voor specifieke activiteiten.
Snijbestendige handschoenen van textiel, gemaakt van hoogwaardig polyethyleen, aramide of glasvezel, zijn lichter dan maliënhandschoenen en bieden een grotere behendigheid. Een stoffen handschoen voor het pellen van oesters weegt ongeveer 40 tot 70 gram, vergeleken met 250 tot 350 gram voor een maliënhandschoen.
Stoffen handschoenen hebben echter een lagere lekbestendigheid dan maliënhandschoenen. De punt van een afschuddend mes kan met een kracht van ongeveer 30 tot 45 Newton het weefsel van een stoffen handschoen binnendringen. Maliënhandschoenen hebben meer dan twee keer zoveel kracht nodig om lek te prikken. In een gecontroleerde test vertoonden stoffen handschoenen een lekke band na gemiddeld vierhonderd mescontacten tijdens gesimuleerd pellen. Maliënhandschoenen vertoonden geen lekke band na tweeduizend contacten onder dezelfde testomstandigheden.
Stoffen handschoenen hebben ook een kortere levensduur bij het pellen van oesters. Door de schurende werking van oesterschelpen slijten de vezeloppervlakken. Een stoffen handschoen die dagelijks wordt gebruikt voor het pellen van oesters gaat doorgaans vier tot zes weken mee voordat de snijweerstand meetbaar afneemt. Een dagelijks gebruikte maliënhandschoen gaat achttien tot vierentwintig maanden mee.
Bij sommige visverwerkingsactiviteiten worden met rubber beklede handschoenen met snijbestendige voering gebruikt. Deze handschoenen bestaan uit een stoffen snijbestendige binnenlaag met een rubberen of nitril buitenlaag voor grip. De rubberen coating verbetert de hantering van natte oesterschelpen in vergelijking met blanke metalen maliënkolders.
De snijweerstand van met rubber beklede handschoenen is volledig afhankelijk van de stoffen voering. De rubberen coating biedt geen snij- of lekbestendigheid. Wanneer de rubberen coating na twee tot vier weken gebruik verdwijnt, wordt de onderliggende stoffen voering blootgesteld aan slijtage en snijschade. Met rubber beklede handschoenen worden doorgaans elke twee tot vier weken vervangen bij het pellen van oesters.
Maliënhandschoenen zijn niet afhankelijk van een coating voor bescherming. De metalen ringen zorgen voor snij- en lekbestendigheid gedurende de volledige levensduur van de handschoen. Het ontbreken van een coating betekent dat het handschoenoppervlak minder grip heeft op natte schelpen. Daarom hebben sommige oesterhandschoenen een getextureerd handpalmoppervlak.
Standaard maliënsnijhandschoenen die bij de vleesverwerking worden gebruikt, zijn niet geoptimaliseerd voor het pellen van oesters. Maliënhandschoenen voor het snijden van vlees hebben doorgaans grotere ringdiameters van 5 tot 6 millimeter en draaddiameters van 0,4 millimeter. Deze afmetingen bieden snijweerstand voor de messen, maar zorgen ervoor dat een smalle oestermespunt tussen de ringen kan passeren.
Een speciale oesterhandschoen van maliënkolder heeft kleinere ringdiameters van 3,5 tot 4 millimeter en soms dikkere draad van 0,45 tot 0,5 millimeter. De kleinere ringen verhogen de lekbestendigheid, specifiek voor puntig gereedschap. Het gebruik van een maliënhandschoen voor het snijden van vlees bij het pellen van oesters verhoogt het risico op prikletsel vergeleken met het gebruik van een handschoen die is ontworpen voor het pellen van oesters.
Chainmail-oesterhandschoenen bevatten ontwerpkenmerken die voldoen aan de specifieke ergonomische en beschermende eisen van het pellen van oesters.
Het duimzadel is het huidgebied tussen duim en wijsvinger. Bij het pellen van oesters komt dit gebied meer in contact met de oesterschelp en het mes dan enig ander deel van de hand. Het mes komt regelmatig in contact met dit gebied wanneer het lemmet van het oesterscharnier glijdt.
Chainmail oesterhandschoenen hebben een versterkt duimzadel met extra rijen ringen of draad met een grotere diameter in deze zone. De versteviging verhoogt de snij- en lekweerstand precies daar waar dit het meest nodig is. Een standaard maliënhandschoen zonder duimzadelversterking heeft een uniforme ringdichtheid over alle gebieden. Een oesterhandschoen met versteviging heeft ongeveer twintig tot dertig procent meer metaalmassa in het duimzadelgebied.
Natte oesterschelpen zijn glad. Een glad maliënhandschoenoppervlak biedt minder grip dan handschoenen van rubber of stof. Om deze beperking aan te pakken, hebben maliënoesterhandschoenen vaak een getextureerd handpalmoppervlak dat is gecreëerd door het bevestigen van siliconenstippen, rubberen patches of het gebruik van een aangepast ringoppervlak.
Het gestructureerde oppervlak verhoogt de wrijvingscoëfficiënt tussen de handschoen en de oesterschelp. Op een glad metalen oppervlak varieert de wrijvingscoëfficiënt tegen een natte schaal van 0,2 tot 0,3. Met siliconen dots op een afstand van 3 millimeter van elkaar, neemt de wrijvingscoëfficiënt toe tot 0,5 tot 0,6. Werknemers in oesterverwerkingsfaciliteiten melden verbeterde grip en verminderde handvermoeidheid bij het gebruik van getextureerde handpalmhandschoenen.
Chainmail oesterhandschoenen zijn verkrijgbaar in verschillende manchetlengtes, afhankelijk van de operatie. Korte manchetten van 3 tot 4 centimeter worden gebruikt wanneer werknemers wegwerphandschoenvoeringen onder de maliënhandschoen dragen. Dankzij de korte manchet kan de manchet voor eenmalig gebruik over de maliënmanchet worden getrokken voor een hygiënische afdichting.
Standaard manchetten van 6 tot 8 centimeter zorgen voor extra polsbescherming. De standaardmanchet is geschikt voor het pellen in restaurants, waarbij de werknemer er geen wegwerphandschoen onder draagt. Verlengde manchetten van 10 tot 12 centimeter beschermen de onderarm, maar komen minder vaak voor bij het pellen van oesters omdat het gevaar zich concentreert op de hand.
Sommige oesterhandschoenen van maliënkolven hebben een elastische of klittenbandsluiting bij de pols. De sluiting zorgt ervoor dat de handschoen niet verschuift tijdens gebruik. Een goede pasvorm is belangrijk omdat een losse handschoen de oester in de handschoen laat bewegen, waardoor de controle wordt verminderd en de kans groter wordt dat het mes in contact komt met de hand.
Een goede pasvorm van een oesterhandschoen van maliënkolder heeft invloed op zowel de veiligheid als de productiviteit. Een te grote handschoen zorgt ervoor dat de oester in de handschoen kan verschuiven. Een te kleine handschoen beperkt de bloedsomloop en veroorzaakt handvermoeidheid.
De maatvoering van de maliënkolderhandschoenen volgt de handomtrek gemeten rond de handpalm aan de basis van de vingers. Een maat small past op een handpalmomtrek van 18 tot 19,5 centimeter. Maat medium past 19,5 tot 21,5 centimeter. Maat large past 21,5 tot 23,5 centimeter. Maat extra groot, geschikt voor 23,5 tot 26 centimeter.
Het gewicht van een maliënoesterhandschoen varieert per maat en draadspecificatie. Een kleine handschoen met 0,45 millimeter draad en 4 millimeter ringen weegt ongeveer 240 tot 270 gram. Een grote handschoen met dezelfde specificatie weegt 330 tot 370 gram. Het extra gewicht in vergelijking met stoffen handschoenen vereist een aanpassingsperiode voor nieuwe gebruikers. De meeste werknemers passen zich binnen drie tot vijf ploegen aan het gewicht aan.
Bij het aanmeten van een oesterhandschoen van maliënkolder moet de drager in staat zijn een volle vuist te maken zonder dat de handschoen vastzit aan de handpalm of de vingers. De handschoen mag geen los materiaal aan de vingertoppen hebben. Een opening van meer dan 5 millimeter tussen de vingertop en het uiteinde van de handschoenvinger geeft aan dat de handschoen te groot is.
Oesterhandschoenen van maliënkolders die bij de verwerking van zeevruchten worden gebruikt, moeten na elke dienst grondig worden gereinigd om organisch materiaal te verwijderen en corrosie te voorkomen. Het schoonmaakprotocol is afhankelijk van de sanitaire procedures van de faciliteit.
Restaurants maken oesterhandschoenen van maliënkolven doorgaans met de hand schoon. De handschoen wordt afgespoeld onder warm stromend water van 38 tot 45 graden Celsius om schelpfragmenten en oesterweefsel te verwijderen. Er wordt een zachte nylon borstel gebruikt om tussen de ringen te schrobben, waarbij bijzondere aandacht wordt besteed aan het duimzadel en de vingertopgebieden waar vuil zich ophoopt.
Na het schrobben wordt de handschoen gedurende ten minste één minuut ondergedompeld in een ontsmettingsoplossing van 50 tot 100 delen per miljoen chloor of een gelijkwaardig ontsmettingsmiddel dat met voedsel in aanraking komt. Vervolgens wordt de handschoen afgespoeld met schoon water en te drogen gehangen. De droogtijd bij kamertemperatuur bedraagt twee tot drie uur.
Zeevruchtenverwerkingsfaciliteiten met grote volumes reinigen maliënoesterhandschoenen in industriële vaatwassers. Bij het wasprogramma wordt gebruik gemaakt van water van 60 tot 65 graden Celsius met een gechloreerd alkalisch reinigingsmiddel. De spoelcyclus bereikt 82 graden Celsius voor thermische ontsmetting. De handschoen wordt vervolgens gedroogd in een droogkast met geforceerde lucht of een nacht opgehangen.
Machinereinigingscycli veroorzaken een geleidelijke slijtage van de ringen. Het schudden van de vaatwasser zorgt ervoor dat de ringen tegen elkaar aan bewegen, waardoor er micro-slijtage ontstaat op de vergrendelingspunten. Na driehonderd machinereinigingscycli is een ringdiktereductie van 0,02 tot 0,04 millimeter gebruikelijk. Een handschoen die dagelijks machinaal wordt gereinigd, bereikt dit slijtageniveau na ongeveer twaalf tot vijftien maanden.
Bij het pellen van oesters worden maliënhandschoenen blootgesteld aan zout water en oestervloeistof, die beide corrosie bevorderen. Een goede droging na het reinigen is essentieel voor het voorkomen van corrosie. Handschoenen die nat worden bewaard, ontwikkelen binnen enkele uren oppervlakteroest, vooral op roestvrij staal 304.
Handschoenen moeten na het schoonmaken in een goed geventileerde ruimte worden opgehangen of plat worden gelegd. Bewaar natte handschoenen niet in afgesloten containers of plastic zakken. Voor faciliteiten waar oesters worden verwerkt onder omstandigheden met een hoog zoutgehalte, bieden 316 roestvrijstalen handschoenen extra corrosieweerstand en kunnen de hogere initiële kosten de moeite waard zijn.
Regelmatige inspectie van oesterhandschoenen van maliënkolven verlengt de levensduur en voorkomt defecten. Inspecties moeten vóór elk gebruik worden uitgevoerd, of ten minste dagelijks bij werkzaamheden met grote volumes.
Bij de visuele inspectie wordt gecontroleerd op gebroken ringen, gebarsten ringen en overmatige ringslijtage. Om te inspecteren houdt u de handschoen tegen een lichtbron en onderzoekt u elke ring. Gebroken ringen verschijnen als een spleet in de ringomtrek. De splitsing kan scherp en zichtbaar zijn voor het blote oog. Gebarsten ringen vertonen een fijne lijn over de draaddiameter. Scheuren ontstaan doorgaans op het punt waar de ring tijdens de productie werd gesloten.
Ringslijtage treedt op als het dunner worden van de draad. Vergelijk versleten ringen met ongedragen ringen op een plek die weinig wordt gebruikt, zoals de handrug. Als de draaddikte in het handpalm- of duimzadel zichtbaar verminderd lijkt, meet dan de dikte met een schuifmaat, indien beschikbaar.
Een maliënoesterhandschoen moet onder de volgende omstandigheden buiten gebruik worden gesteld. Drie of meer gebroken ringen op elk deel van de handschoen. Gebarsten ringen die zich uitstrekken over meer dan de helft van de draaddiameter. Vermindering van de ringdikte met meer dan vijfentwintig procent van de oorspronkelijke draaddiameter. Verlies van ringvergrendeling waardoor openingen ontstaan die groter zijn dan de oorspronkelijke interne diameter van de ring.
De levensduur van een maliënoesterhandschoen is afhankelijk van de gebruiksintensiteit en de reinigingsmethode. Een handschoen die vier uur per dag in een oesterbar van een restaurant wordt gebruikt en handmatig wordt schoongemaakt, gaat vierentwintig tot dertig maanden mee. Een handschoen die acht uur per dag wordt gebruikt in een verwerkingsfaciliteit met grote volumes en die dagelijks wordt gereinigd in een industriële vaatwasser, gaat achttien tot vierentwintig maanden mee.
Oesterhandschoenen van maliënkolders die op commerciële markten worden verkocht, moeten voldoen aan de toepasselijke veiligheidsnormen. De specifieke normen zijn afhankelijk van de geografische regio.
EN 388 dekt mechanische risico's, waaronder schuren, snijden, scheuren en lekrijden. Chainmail oesterhandschoenen zijn getest volgens EN 388 en ontvangen prestatieniveaus voor elke categorie. Op de verpakking of het etiket van de handschoenen moeten de prestatieniveaus worden vermeld.
EN 1082 is een specifieke norm voor maliënhandschoenen en andere beschermende uitrusting van metaalgaas. EN 1082 omvat aanvullende tests voor de treksterkte van de ring en de integriteit van de vergrendeling. Voor de test moet aan een individuele ring worden getrokken met een kracht van 50 Newton, terwijl de aangrenzende ringen worden tegengehouden. De ring mag niet opengaan of loskomen uit de vergrendelde positie. Conformiteit met EN 1082 geeft aan dat de handschoen voldoet aan de minimale constructievereisten voor beschermende uitrusting met metaalgaas.
ANSI/ISEA 105 omvat tests op snijweerstand, zoals eerder beschreven. De norm stelt geen afzonderlijke lekniveau-eisen voor maliënhandschoenen. ANSI-snijniveau A6 of hoger is typisch voor maliënoesterhandschoenen die in Noord-Amerika worden verkocht.
Sommige Noord-Amerikaanse klanten vragen ook om naleving van de FDA-voorschriften voor voedselcontact. FDA 21 CFR Part 174 specificeert eisen voor materialen die in contact komen met voedsel. Roestvrij staal 304 en 316 dat wordt gebruikt in oesterhandschoenen van maliënkolven voldoen aan deze voorschriften wanneer de handschoenen zijn vervaardigd uit materialen die voldoen aan de gespecificeerde zuiverheidsnormen.
De totale eigendomskosten voor oesterhandschoenen van maliënkolven in vergelijking met wegwerphandschoenen of stoffen handschoenen met een korte levensduur zijn in het voordeel van maliënkolders voor continu dagelijks gebruik.
Een stoffen snijbestendige handschoen geschikt voor het pellen van oesters kost 6 tot 12 dollar per paar. In een verwerkingsfabriek waar een werknemer één paar per week gebruikt, bedragen de jaarlijkse kosten per werknemer voor stoffen handschoenen 312 tot 624 dollar.
Een oesterhandschoen van maliënkolder van Hebei Linchuan Safety Protective Equipment Co., LTD kost afhankelijk van de specificaties 45 tot 85 dollar. Met een gemiddelde levensduur van twintig maanden bij dagelijks gebruik bedragen de jaarlijkse kosten per werknemer 27 tot 51 dollar. De directe kostenbesparing per werknemer per jaar bedraagt 285 tot 573 dollar.
Indirecte kosten die verband houden met het verwisselen van handschoenen en verwondingen zijn in het voordeel van maliënhandschoenen. Het verwisselen van stoffen handschoenen duurt ongeveer twee minuten per werknemer per dienst. Voor een fabriek met twintig shuckers kost het verwisselen van stoffen handschoenen veertig minuten arbeid per dienst, oftewel ongeveer honderdveertig uur per jaar. Maliënhandschoenen hoeven niet dagelijks te worden verschoond.
De kosten voor handletsel vormen de grootste economische rechtvaardiging voor maliënhandschoenen. De gemiddelde schadevergoedingsclaim van werknemers voor een handscheuring waarvoor hechtingen nodig zijn, bedraagt 3.800 tot 5.200 dollar, afhankelijk van het rechtsgebied. Een steekwond met peesbeschadiging of infectie kost 8.000 tot 15.000 dollar. Faciliteiten die overstappen van geen handschoenen of onvoldoende handschoenen naar maliënhandschoenen zien het aantal handblessures doorgaans met zestig tot tachtig procent afnemen.
Het verstrekken van oesterhandschoenen van maliënkolven is niet voldoende om blessures te voorkomen. Werknemers moeten worden opgeleid in het juiste gebruik en de beperkingen ervan.
De maliënkolderhandschoen wordt aan de niet-dominante hand gedragen. De handschoen moet worden aangetrokken voordat oesters worden gehanteerd. De manchet moet zo worden geplaatst dat er geen huid zichtbaar is tussen de handschoenmanchet en de mouw of wegwerphandschoen die eroverheen wordt gedragen.
Veel werknemers dragen een wegwerphandschoen onder de maliënhandschoen. De wegwerphandschoen dient twee doelen. Het houdt de maliënhandschoen schoon door direct contact met oestervloeistoffen te voorkomen. Het biedt ook een glad oppervlak waardoor het aantrekken van de maliënhandschoen gemakkelijker wordt. Wanneer u eronder een wegwerphandschoen draagt, moet de manchet voor een wegwerphandschoen over de manchet van de maliënhandschoen worden getrokken om te voorkomen dat er vloeistof langs de arm loopt.
Werknemers moeten begrijpen dat oesterhandschoenen van maliënkolven snij- en lekbestendig zijn, maar niet snij- of lekbestendig. Een mes dat met voldoende kracht wordt aangebracht of een lemmet dat precies in een ringopening wordt gericht, kan toch letsel veroorzaken. De handschoen vermindert de kans op en de ernst van letsel, maar elimineert het risico niet.
Maliënhandschoenen beschermen niet tegen stoten, verplettering of brandwonden. Werknemers die met grote kracht oesterschelpen hanteren of mechanische apparatuur bedienen, hebben andere bescherming nodig. De maliënhandschoen is speciaal bedoeld voor het risico op snijwonden door messen en schelpen.
Het gewicht van een oesterhandschoen van maliënkolder kan bij langdurig gebruik hand- en onderarmvermoeidheid veroorzaken. Voorzieningen met een groot volume aan schillen moeten taakrotatie implementeren, waarbij werknemers niet meer dan twee uur ononderbroken maliënhandschoenen dragen voordat ze naar een andere taak overschakelen. Deze rotatie vermindert de cumulatieve overbelastingsblessures terwijl de productiviteit behouden blijft.